Na de dood van haar man is Esther de Wilde de enige erfgename. Dit tot groot ongenoegen van haar stiefkinderen, die meer dan graag een graantje hiervan willen meepikken.
Als blijkt dat Esther met dit geld haar eigen dromen waar wil maken, zijn de stiefkinderen in alle staten. Zij krijgen het voor elkaar dat hun stiefmoeder in een psychiatrisch ziekenhuis wordt opgenomen. Hierdoor zouden de kinderen misschien toch nog aanspraak kunnen maken op het geld.

Esther toont alle begrip naar de overige patiënten en wint hun vertrouwen. Zij ontdekt dat de bewoners niet zo gestoord zijn als ze lijken.

Kort na haar plaatsing schrijven de kranten, dat mevrouw de Wilde haar vermogen heeft opgemaakt. Hierdoor verschijnen de stiefkinderen binnen de kortste keren weer om verhaal te halen. Dan blijkt dat Esther niet zo verkwistend is geweest zoals de kranten schrijven en speelt zij de op het geld beluste kinderen handig tegen elkaar uit.
Wanneer ze ten slotte toch wordt gedwongen haar schat prijs te geven aan haar stiefkinderen lijkt haar dwaasheid een richting uit te gaan die ze niet wilde. Maar...dingen gaan vaak anders dan je verwacht.
Heeft dwaasheid dan toch haar eigen recht?

Foto's:

'Dwaasheid heeft haar eigen recht' van John Patrick wordt in april 2012 in ons AMCO-theater opgevoerd in een regie van Ruud Klootwijk